Kanał RSS
Kanał RSS

Binge eating disorder jako część EDNOS w klasyfikacji DSM-IV-TR

Czyli charakterystyka Zespołu gwałtownego objadania się

Klasyfikacja zaburzeń psychicznych Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (APA), w skrócie DSM-IV-TR w porównaniu do klasyfikacji stworzonej przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) ICD-10 jest nieco węższa.1 W kwestii zaburzeń odżywiania precyzuje ona tylko trzy kolejno wymienione kategorie:

  • Anorexia Nervosa,
  • Bulimia Nervosa,
  • EDNOS.2

W tej formie grupowania do kategorii zaburzeń odżywiania nie określonych w inny sposób (EDNOS) zakwalifikowane są wszelkie dysfunkcje, które nie spełniają szczegółowych kryteriów ani anoreksji ani bulimii.3 Jak donosi strona www.eatingdisordersonline.com ponad połowa do dwóch trzecich osób zdiagnozowanych z zaburzeniami odżywiania mieści się w kategorii EDNOS. Świadczy to o nietrafności klasyfikacji do stanu faktycznego.

Zespołem jednoznacznie sklasyfikowanym w owej typologii do EDNOS jest  BED, czyli Binge eating disorder. W polskim tłumaczeniu nazywany jest zespołem gwałtownego objadania się, bądź zaburzeniem odżywiania z epizodami niekontrolowanego objadania się. Polega na kompulsywnym pochłanianiu dużych ilości pożywienia do chwili poczucia problemów żołądkowych związanych z przejedzeniem się. U osób cierpiących na BED nie występują działania mające rekompensować atak (w wypadku osób cierpiących na bulimię są to wymioty lub zażywanie środków przeczyszczających). Ważnym aspektem syndromu jest nadwaga, która towarzyszy często osobom nim dotkniętym.4

Konsekwencje jakie niesie za sobą wzrost masy ciała są zróżnicowane, mogą one być przyczyną takich schorzeń jak cukrzyca typu drugiego, podwyższony cholesterol oraz ciśnienie krwi, a nawet choroba serca. Dzięki tym implikacjom wzrasta zagrożenie dla zdrowia spowodowane syndromem BED. Typowymi cechami wyróżniającym to zaburzenie jest poczucie dyskomfortu i smutku w trakcie oraz zaraz po napadzie, który trwa zazwyczaj około dwóch godzin oraz permanentne wrażenie braku kontroli nad własnym objadaniem się. W przypadku osób posiadających owy syndrom mówić możemy o błędnym cyklu: jedzą one aby poczuć się lepiej, przez co doświadczają rozgoryczenia swoim zachowaniem i znów w konsekwencji chcąc pozbycia się tego uczucia sięgają po jedzenie.5 Statystyki odnośnie choroby informują, iż dotyka ona od 1 do 5% ogólnej populacji, w tym 60% stanowią kobiety. 6

Jest kilka sposobów na leczenie osób cierpiących na BED. Jednym z nich jest psychoterapia, która uczy chorych jak radzić sobie z trudnymi sytuacjami oraz jak się zdrowo odżywiać i zmienić sposób postrzegania samego siebie. Drugą metodą jest terapia skupiająca się na naprawie dysfunkcyjnych relacji przyczyniających się do powstania schorzenia i szukania rekompensaty emocjonalnej w pożywieniu– często analizie w tym wypadku poddawane są kontakty chorego z rodziną bądź przyjaciółmi. Kolejny sposób spośród najbardziej skutecznych form pomocy obejmuje terapię wliczającą użycie leków np. przeciwdepresyjnych. Wciąż jednak poszukiwane jest najlepsze rozwiązanie, które przynosiłaby największą skuteczność leczenia.7

Przyczyny występowania tego zaburzenia nie są znane. Wiadomo jednak, że istnieje zależność między depresją oraz wpływem jaki wywiera długotrwałe głodzenie się w celu schudnięcia bądź stosowanie niezbilansowanej diety na występowanie zaburzenia. Zwraca się też uwagę na nieumiejętność radzenia sobie z emocjami u pacjentów dotkniętych zespołem. Duża pula zachowań jest charakterystyczna dla osób z zaburzeniami tego typu, są nimi przede wszystkim nadużywanie alkoholu oraz impulsywne działanie bez przemyślenia konsekwencji i poczucie wykluczenia ze społeczności. Niektóre badania sugerują również wpływ genów na powstanie tego zaburzenia odżywiania.8

Pomimo, że syndrom ten został zaklasyfikowany do zaburzeń odżywiania nie określonych w inny sposób (EDNOS) to jednak nie należy go lekceważyć. Ma on silny wpływ na sposób życia podmiotów nim dotkniętych. Szczególnie oddziałuje na zdrowie, umiejętności socjalizacji oraz sposób postrzegania samego siebie. Znacznie uniemożliwia on normalne funkcjonowanie w społeczeństwie a przez postępującą izolację wraz z zaostrzeniem choroby utrudnia potencjalną rekonwalescencję. 

 

1 Bulimia-  http://bulimia.mam-efke.pl (stan na dzień: 28.07.2012r.)
2 DSM- IV- TR Classification- http://wps.prenhall.com (stan na dzień: 28.07.2012r.)
3 Bulimia- http://bulimia.mam-efke.pl (stan na dzień: 28.07.2012r.)
4 Psychika.eu-  http://www.psychika.eu (stan na dzień: 28.07.2012r.)
5 HELPGUIDE.org- www.helpguide.org (stan na dzień: 28.07.2012r.)
6 National Eating Disorders Association-  www.nationaleatingdisorders.org (stan na dzień: 28.07.2012r.)
7 The Weight-control Information Network- http://win.niddk.nih.gov (stan na dzień: 28.07.2012r.)
8 Tamże.