Kanał RSS
Kanał RSS

Fundatorzy

Sławomir Sikora

Został ułaskawiony w 2005 przez Prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego. Pod jego prośbą o ułaskawienie podpisało się na stronie stowarzyszenia Dług powołanego do reprezentowania Sławomira Sikory (www.dlug.org.pl) ponad 36 tys. osoby. W tym ludzie ze świata nauki, kultury i polityki.
Sławomir Sikora uczestniczy w spotkaniach z młodzieżą. Od 2003 roku były to przede wszystkim zajęcia z młodzieżą akademicką, a od roku 2005 również udział w sympozjach poświęconych problematyce wykluczenia społecznego, resocjalizacji, readaptacji społecznej, praw człowieka czy szeroko rozumianej wolności obywatelskiej.
Wziął udział w ponad 200 spotkaniach i sympozjach organizowanych przez takie uczelnie jak Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet Szczeciński, Gdański, Wrocławski, Poznański, Akademię Pedagogiki Specjalnej w Warszawie czy Uniwersytet im. Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Jest również zapraszany na uczelnie prywatne, a także do instytucji samorządowych czy państwowych. Wziął udział w spotkaniu zorganizowanym w Sejmie przez PISF.
Sławomir Sikora współpracuje z prof. dr hab. Andrzejem Bałandynowiczem z Pedagogium, ks. dr Waldemarem Woźniakiem z UKSW w Warszawie, z prof. Michałem Abdallą z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, z Grzegorzem Majem z Pokolenia 89, mgr płk Zygmuntem Lizakiem, Mieczysławem Gilem oraz z Polskim Towarzystwem Higieny Psychicznej, Żydowskim Instytutem Historycznym, Stowarzyszeniem Pokolenie 89, Stowarzyszenie Fair Play.
Jest naczelnym redaktorem serwisu Wolność bez granic (43dom.interia.pl) dla którego pracuje 19 polskich pisarzy z całego świata w tym Poldek Sobel twórca serwisu Plotkes w Londynie, zmuszony do opuszczenia kraju w 1968 roku. Serwis jest zawieszony na głównej stronie portalu Interia, gdzie S. Sikora prowadzi również blog splacamdlug.blog.interia.pl. Jest on jednym z najczęściej odwiedzanych blogów w serwisie Interia.
Znany jest również z działalności literackiej. Pierwsze opowiadania ukazały sie w zbiorze "Katharsis" wydanej przez Klub Literacki Bartnicka 10 jeszcze kiedy odbywał karę pozbawienia wolności. W następnym "Ryszard i nieprzyjaciele" również ukazały się jego opowiadania.
Debiutował książką "Mój Dług" wydaną przez Gdański Dom Wydawniczy w 2004 roku, która okazała się jedną z najpopularniejszych książek na Międzynarodowych Targach w Warszawie.
W października 2008 roku została wydana przez wyd. Albatros książka "Osadzony". Wspólnie z reżyser Beatą Postnikoff napisał sztukę "Lustracja w szpitalu psychiatryczny".
Pracuje jako niezależny dziennikarz, zrealizował cykl dokumentów pod wspólnym tytułem "Prawo czy pięść" dla satelitarnej TV Patio.
Współpracuje na stałe z międzynarodowym serwisem internetowy Sevenload, gdzie wszystkie jego produkcje są zawieszane.
Współprodukował z firmą AnnMedia filmy dokumentalne, pod koniec maja wyprodukował dla Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im Witelona w Legnicy fillm "Z Taybeh do Jerozolimy" opowiadający o ostatniej w stu procentach chrześcijańskiej enklawie w Izraelu.
Obecnie realizuje z PWSZ im Witelona w Legnicy, z Pokolenie 89, ze stowarzyszeniem Fair Play, projekt "Pomocy chrześcijanom na Bliskim Wschodzie".
W sierpniu założył fundację Europejskie Centrum Wspierania Inicjatyw Społecznych im. profesora Kazimierza Twardowskiego, który stworzył we Lwowie wpływowy ośrodek filozoficzny, określany później jako szkoła lwowsko-warszawska.
Jest studentem drugiego roku Wyższej Szkoły Edukacji Zdrowotnej i Nauk Społecznych w Łodzi i realizuje projekty z zakresu walki z wykluczeniem społecznym.

Paweł Wojciechowski

Paweł Wojciechowski – o mnie. Gdy poznałem Sławka zastanawiałem się nad tym, czy jego historia musiała się wydarzyć, czy na pewno zło jest złem. Czy możemy chronić się za parawanem norm moralnych wydając, często karzące, sądy. Te powtarzające się „czy” bez odpowiedzi skłoniły mnie do działania. Zawodowo związany jestem z biznesem i praktycznie nigdy nie mam okazji do działania pro publico bono. Tym bardziej trudno mi jest zatrzymać codzienny pęd i postarać się odpowiedzieć na chociaż jedno powyższe „czy”. Wierzę, że wspólnie ze Sławkiem uda się nam na chwilę zatrzymać i przekazać otaczającym nas ludziom, jak ważny i potrzebny w życiu jest dystans. Nie taki jednak, który odwodzi od działania ale taki, który pozwala rozejrzeć się wokół i dostrzec potrzeby, cierpienie i zagubienie innych.