Kanał RSS
Kanał RSS

„…najważniejsze jest niewidoczne dla oczu”

niezwykła podróż do krainy poznania siebie i innych przy zastosowaniu ARTETERAPII
ARTETERAPIA
S. Hofschlaeger

Emocje, które wywołują w nas ludzie, zjawiska czy sytuacje trudno czasami wyrazić słowami. To, co przeżywamy, jest często niezrozumiałe dla nas samych, jak i innych osób. Choć zasób naszego słownictwa jest bogaty, nie potrafimy nazwać odczuwanych przez nas emocji czy stanów wewnętrznych. Sztuka może pomóc spojrzeć w głąb siebie, ale i także może stać się dla wielu osób jedynym i niepowtarzalnym środkiem własnej ekspresji emocjonalnej. Poprzez zastosowanie symboli, umożliwia komunikację różnorodnych stanów, problemów, konfliktów czy urazów. Może pomóc dostrzec, że autentyczne wyrażenie siebie jest naprawdę możliwe, co więcej dzięki temu możliwa jest nasza wewnętrzna przemiana.

 

Współcześni pedagodzy sięgają w dzisiejszych czasach po nowe metody diagnozy, terapii oraz profilaktyki, aby pomóc człowiekowi uporać się z jego problemami i trudnościami. Jedną z nich, coraz mocniej zaznaczającą się w świecie pedagogiki, jest arteterapia, która przy użyciu różnorodnych form sztuki, pozwala na odkrycie własnych słabości, trudności oraz pomaga w ich osłabieniu.

 

Termin arteterapia („art theraphy”) pochodzi od wyrazów: „ars” – sztuka, „therapeuein” – leczenie, a jedną z podstawowych definicji arteterapii sformułował w 1990 roku M. Kulczycki, który stwierdził, iż „stanowi ona układ poglądów i czynności ukierunkowanych na utrzymanie i/lub podnoszenie poziomu jakości życia ludzi przy pomocy szeroko rozumianych dzieł sztuki i uprawiania sztuki”. Jak można zauważyć, głównym zadaniem arteterapii, nakreślonym w tej definicji jest optymalizacja jakości życia, co wiąże się z zapobieganiem trudnościom życiowym, a w przypadku ich występowania – zmniejszanie ich ciężaru i przezwyciężanie przeszkód, których doznaje pacjent. Bardziej szczegółową definicje sformułował A. Janicki, który ujął ją w znaczeniu zarówno szerokim, jak i wąskim.
W następujący sposób określił to, jakie jest jej znaczenie i czemu służy, a mianowicie „pojęciem arteterapia, w szerokim znaczeniu, obejmuje się muzykoterapię, choreoterapię i biblioterapię, a także działania terapeutyczne przy pomocy teatru, filmu oraz sztuk plastycznych, takich jak malarstwo, rzeźba, grafika i inne. Arteterapia w węższym znaczeniu oznacza wykorzystanie technik plastycznych i ich wytworów w terapii i diagnozowaniu zaburzeń psychicznych i emocjonalnych”. Definicja ta podkreśla stosowanie jej zarówno u ludzi zdrowych, szczególnie u osób nieprzystosowanych i konfliktowych jako metodę odprężającą, jak i dla jednostek z różnego typu zaburzeniami.

 

Współcześni teoretycy podkreślają fakt, iż sztuka stanowi podstawę do wszelkich działań wychowawczych i estetycznych oraz do moralnego rozwoju człowieka. Jak wcześniej wspomniałam, arteterapia korzysta z wielu form sztuki, by w sposób jak najdoskonalszy pomóc jednostce uporać się z jego problemami. Z. Skorny wyróżnił następujące formy arteterapii:

  • muzykoterapia bierna (receptywna, polegająca na słuchaniu muzyki) i czynna, np. wspólny śpiew,
  • choreoterapia (taniec),
  • biblioterapia (literatura piękna, biografie, autobiografie, pamiętniki ukazujące modele zachowaniaprospołecznego),
  • psychodrama (inscenizacje dramatyczne na różnorodne tematy),
  • grafoterapia (wykonywanie czynności występujących przy malowaniu i rysowaniu).

Obecnie często w literaturze można odnaleźć jeszcze inne formy arteterapii, jak filmoterapia czy teatroterapia, w której skład wchodzą wyżej wspomniana psychodrama, drama, pantomima oraz terapia przez sztuki teatralne.


Powiązane filmy z Google Video

Loading...
Loading...