Kanał RSS
Kanał RSS

Korea Północna (cz. 2)

Więźniowie zwykle wstają o 4 rano, jedzą śniadanie i idą do pracy o 5 rano. W obozie nie ma wolnych dni, wolnych weekendów. Jest jedynie jeden wolny dzień każdego miesiąca, zwykle na początku każdego miesiąca. Do corocznych świąt zalicza się Nowy Rok i urodziny Kim Il-sunga i Kim Dzong Ila.

Dzienne racje w kopalniach węgla kamiennego i na polach uprawnych wynosiły 900 gram kukurydzy na osobę dziennie. Od połowy lat 90 więźniowie otrzymują tylko 700 gram, 200 gram zostało im odebranych ze względu na „oszczędność ziarna”. Jako dodatkowe racje żywnościowe więźniowie otrzymują trzy sztuki osolonej sałaty i garść soli. Praca jest trudna i intensywna, a racje żywnościowe bardzo ograniczone, przez co więźniowie cierpią skrajny głód. Z tego powodu łapią i gotują dzikie myszy. Uczniowie szkół podstawowych otrzymują 300g ziarna dziennie. Uczniowie gimnazjum i liceum od 1 do 4 roku otrzymują 400 gram, a 5 i 6 - 500 gram ziarna.

Utrzymanie małżeństwa w obozie koncentracyjnym jest czymś, o czym marzy każdy więzień. O tym czy zezwolić na małżeństwo decyduje oficer doradczy. Dlatego też więźniowie próbują wkupić się w jego łaski poprzez ciężką pracę, zgłaszanie się do ryzykownych prac, przestrzeganie przepisów, a nawet donoszenie na innych więźniów.

W obozie koncentracyjnym nr. 14 nie ma przedszkola, jest natomiast jedna szkoła podstawowa i jedno gimnazjum. Szkoła podstawowa, inaczej zwana „szkołą ludu” kształci do 5 klasy. Każda klasa składa się z 4-5 grup, w których uczy się 30-40 uczniów. Połączone gimnazjum i liceum stanowią 6 letni kurs. Uczniów szkół podstawowych i średnich łącznie jest ponad tysiąc. W szkole podstawowej przypada jeden nauczyciel na grupę, natomiast w szkole średniej jeden na całą klasę. W szkole średniej uczniowie przeważnie się nie uczą tylko pracują. Stąd mała ilość nauczycieli na tym szczeblu kształcenia. Nauczyciel nie ma uczyć uczniów konkretnych przedmiotów, tylko prowadzić uczniów do pracy, nadzorować ich w niej i przyprowadzić z powrotem. W obozie dzień w szkole podstawowej wygląda niemal tak jak we wszystkich innych szkołach w Korei Północnej, z wyjątkiem faktu, iż dzieci od czasu do czasu mobilizowane są do pracy. Jednakże występują istotne różnice w programie nauki w szkołach obozowych i relacjach nauczyciel-uczeń w porównaniu do szkół poza obozami. W szkole w obozie dzieci uczą się tylko trzech przedmiotów: języka koreańskiego, matematyki i wychowania fizycznego. Dla porównania w innych szkołach, poza obozami, dzieci uczone są takich przedmiotów, jak: Kim Il-sung, Partia, Rewolucja, historia Północnej Korei, geografia, fizyka, muzyka i sztuka. Uczniowie szkół średnich spędzają większość czasu w fabrykach, na polach albo w kopalniach węgla kamiennego. Uczniowie nie korzystają z podręczników, tylko notatek, które wykonują.

W Korei północnej więzionych z powodów politycznych jest około 200 tys. osób, w tym również nieokreślona liczba dzieci, które represjonowane są często z powodu odpowiedzialności zbiorowej za czyny innych członków rodziny. Około 215 tys. osób znajduje się w obozach reedukacji. Na przykładzie opisanym przez emigranta Shina Dong-hyuka, wyraźnie widać ciężkie warunki, w jakich żyć muszą dzieci. Bieda, niedożywienie, złe warunki bytowe, brak możliwości edukacji i przymusowa praca - to codzienność północno koreańskich dzieci, żyjących w więzieniach i wszelkiego typu obozach koncentracyjnych. 


Powiązane filmy z Google Video

Loading...
Loading...